(Re)konstrukcje wyższych tajemnic. Irydion, Lilla Weneda, Quidam

Abstract

(Re)konstrukcje wyższych tajemnic dotyczą zapatrywań Zygmunta Krasińskiego, Juliusza Słowackiego i Cypriana Norwida na tajemne drogi Opatrzności. Determinują one ich modele indywidualnych i zbiorowych zachowań ludzkich oraz wyobrażenia o długofalowym biegu historii. O związkach i różnicach między Irydionem i Quidamem pisze Jerzy Fiećko w tekście Starożytny Rzym jako metafora współczesności?. W Dwóch religiach w Lilli Wenedzie Rolf Fieguth rozpatruje ograniczoną rolę chrześcijaństwa i Opatrzności oraz podkreśla ostateczną apoteozę ostatniego wenedyjskiego Polelum. Z kolei w Energiach cierpienia przedstawia postać autora w Quidam, który jako cierpiący uzyskuje wgląd w drogi Opatrzności i na tej podstawie rozwija model uszkodzonej narracji. Krzysztof Trybuś podejmuje ten wątek, stawiając pytanie: Quidam – późnoromantyczny apokryf?, i interpretuje zniszczoną epopeiczność Norwida jako współcześnie aktualny wyraz katastroficznego widzenia świata i historii.

(Re)constructions of higher mysteries refers to the insights of the poets Zygmunt Krasiński, Juliusz Słowacki and Cyprian Norwid into the secret ways of higher providence. This determines their models of individual and collective human behaviour and their ideas about the long-term course of history. Jerzy Fiećko addresses the similarities and differences between Irydion and Quidam in Ancient Rome as a Metaphor of the Present?. In Two Religions in Lilla Weneda Rolf Fieguth elaborates on the limited role of Christianity and Providence and emphasizes the final apotheosis of the last Wenedian Polelum. In Energies of Suffering he presents the author's character in Quidam, who, as a sufferer, gains insights into the ways of Providence and develops accordingly a model of damaged narration. Krzysztof Trybuś ties in with this by asking Quidam – a late-romantic apocryphon? and interpreting Norwid's damaged epics in the nowadays sense of a catastrophic view of the world and history.