Zastosowania neurofeedbacku w edukacji matematycznej: Eksperyment SpeedMath z udziałem uczniów wyższych klas szkoły podstawowej

Abstract

Choć neurofeedback jest szeroko wykorzystywany w edukacji, trudno jest określić poziom skorelowania dostarczanych przez niego neuroparametrów z „realnymi” atrybutami uczących się matematyki, a w konsekwencji ocenić potencjał stosowania neurofeedbacku w edukacji matematycznej. Jaki byłby bowiem jego sens, gdyby tego typu parametry okazały się jedynie nieskorelowanymi z rzeczywistością artefaktami? W tym projekcie postanowiliśmy zatem sprawdzić, czy dane (neuroparametry) generowane przez MindWave (jedno z najpopularniejszych narzędzi neurofeedbacku) podczas wykonywania zadań arytmetycznych (w przypadku naszego eksperymentu były to ćwiczenia zaimplementowane w grę SpeedMath) są skorelowane z różnymi cechami poznawczymi ucznia czy innego typu danymi dotyczącymi jego funkcjonowania umysłowego. Postawiliśmy hipotezę, że średnia wysoka koncentracja podczas wykonywania zadania matematycznego czy umiejętność jej kontrolowania podczas takiego zadania, stanowiące rdzeń neuroanalityczny arytmetycznego treningu biofeedback EEG, powinny korelować z małą liczbą błędów dokonywanych podczas obliczeń, czy z ogólnymi dobrymi kompetencjami matematycznymi, a także z wysokimi wskaźnikami umiejętności koncentrowania się obliczonymi innymi – nie opartymi na EEG – metodami. I vice versa. Uzyskane przez nas wyniki okazały się bardzo zaskakujące i rzucają one nowe światło na to, który z parametrów generowanych przez urządzenia typu MindWave warto wykorzystywać w rzeczywistości edukacyjnej, jeśli neurofeedback ma stać się efektywną formą technologicznego wspomagania dydaktyki matematyki.