Whose language ? Exploring the attitudes of Bulgaria’s media elite toward Macedonia’s linguistic self-identification

Abstract

Wiele narodów ma swoje obsesje, mity i długofalowe ambicje. Marzenie Bułgarii nazywa się Macedonia. Jest ono na tyle silne, że w ciągu XIX i XX w. wciągnęło Bułgarię w kilka konfliktów zbrojnych. Bułgaria od dawna uważa Macedonię za należącą do jej ziem, języka i ludności, ale niewiele zwojowała w otwartych starciach. Nigdy w pełni nie zrealizowała swoich roszczeń do ziem Macedonii. Z kolei język, ludności tożsamość Macedonii nigdy nie zostały ostatecznie uznane za bułgarskie. Bułgarski rząd ustanowił stosunkowo łatwą metodę umożliwiająca Macedończykom „odzyskanie” ich bułgarskiej tożsamości, obejmująca stypendia dla studentów chcących studiować w Bułgarii i nadawanie obywatelstwa bułgarskiego w oparciu jedynie o „oœwiadczenie o pochodzeniu”. Pod naciskiem Unii Europejskiej procedury paszportowe nieco zaostrzono wymagając większej liczby dokumentów pozwalających zweryfikować tożsamość bułgarską, niemniej osiągnięcie „mobilnoœci przekraczania granicy” kosztem zmiany tożsamości narodowej jest nadal łatwe. Poważną kwestią jest czy bułgarskie media mogą zostać zamieszane w te kwestie w przypadku gdyby taka „zmiana tożsamości” została zainicjowana przez przyszły rząd bułgarski?