Sprzeciw wobec wojny i przemocy w twórczości czeskich tekściarzy

Abstract

Autor analizuje utwory kilku czeskich artystów (Karla Kryla, Jaromíra Nohavicy i Daniela Landy), którzy w swojej twórczości sprzeciwiają się przemocy wojennej i totalitarnej. Analizie poddaje on rockowe teksty piosenek, w których twórcy reagują na złą, negatywną rzeczywistość, opisują ją i oceniają. Artysta, bard, czy rockman to człowiek szczególnie wyczulony na wszelkie przejawy dziejącego się wokół zła. Walczą przeciw złu. Jednak nie sięgają po karabin i nie wymierzają sprawiedliwości na własną rękę. Wyśpiewują swój bunt, chcą obudzić wrażliwość słuchacza na nie. Autor opisuje więc żołnierza, wojskową ułudę, armię-kusicielkę, karabinu i cywilizacji śmierci. Wskazuje na tropy stylistyczne, wykorzystywane do opisu elementów świata zła.The author analyses the works of a few Czech artists (Karl Kryl, Jaromír Nohavica and Daniel Landa) who expressed their objection to totalitarian and war violence. He provides an analysis of selected rock lyrics, where we can find reaction of the artists against cruel, negative reality. The authors of the lyrics try to describe and evaluate such reality. An artist, bard or rock man is someone particularly sensitive to the surrounding evil and tries to fight against it. However, he does not use guns, nor does he administer justice on their own. The artists sing out their protest in order to arouse sensitivity of the listeners so that they become aware of the surrounding wrong and injustice. The author describes a soldier, military delusion, the army as a tempter, the gun and the civilization of death. He also tries to show the stylistic tropes used to depict the elements of the world of evil.