Dlaczego Słowińcy nie chcą rozmawiać? O antropologicznym czytaniu historii

Abstract

Celem eseju jest oswojenie czytelnika ze sposobem antropologicznej/etnologicznej lektury przeszłości. Nie będzie to czynione poprzez prezentowanie czy formułowanie jakiego teoretycznego programu, lecz przez spojrzenie, jak wygląda to w praktyce. Przykładem będzie intrygująca grypa Słowińców. Pretekstem dla mojego antropologicznego czytania historii, jest postawienie na pozór banalnego, lecz świadomego i przemyślanego pytania: „Dlaczego Słowińcy nie chcą rozmawiać”? To pytanie stało się najważniejszym podczas moich badań terenowych nad ich współczesną kondycją. Omówiona w artykule strategia badawcza oraz jej wyniki, czynią możliwym nakreślenie różnic pomiędzy metodą antropologiczną/etnologiczną a metodą historyczną w studiowaniu przeszłości.The aim of this essay is to familiarize the reader with a very anthropological (ethnological) approach to the past. It will be done not by presenting or formulating any theoretical program, but by looking at how it is practiced, taking an intriguing group of Slovincians as a case study. A pretext for my anthropologically informed reading of history is given by a question: "why Slovincians do not want to talk?", which emerges to be the most important one during my fieldwork on their contemporary life. The elaborated research strategy and its outcomes makes it possible to outline the difference between the anthropological and the historical method of studying the past.