Metodologiczne problemy ewaluacji programów profilaktycznych stosowanych wobec młodzieży

Abstract

Zamierzeniem naszym jest przedstawienie kontekstów, w których “zanurzone” są stosowane wobec młodzieży programy, konstruowane z myślą – z jednej strony – o kształtowaniu różnorodnych kompetencji osobistych i społecznych (strategia pozytywna w działalności profilaktycznej), a z drugiej o przeciwdziałaniu wystąpieniu niepożądanych zakłóceń (strategia negatywna w działalności profilaktycznej) procesu rozwoju w okresie adolescencji i wrastania młodzieży w społeczeństwo z jego – niekoniecznie przecież przez młodzież akceptowanym – katalogiem wartości i obowiązujących wzorców postępowania w różnych sytuacjach. Konteksty te mają swoje wymiary. Będzie nas jednak interesować przede wszystkim wymiar metodologiczny, przesądzający o wartości naukowej podejmowanej działalności profilaktycznej oraz o jej relatywnej skuteczności, tj. porównywalnej z innymi formami oddziaływań na młodzież, np. kampaniami informacyjnymi, projektami edukacyjnymi czy działaniami terapeutycznymi.