Człowiek Gombrowiczowski i człowiek Ewangeliczny w teorii socjalizmu Leszka Nowaka

Abstract

Autor odnosi się do zagadnienia przedmiotu poznania w naukach społecznych z perspektywy opozycji indywidualizm-holizm. W ramach nie-Marksowskiego materializmu historycznego Leszek Nowak stoi na stanowisku indywidualizmu egzystencjalnego, w myśl którego rzeczywiste istnienie przyznawane jest wyłącznie bytom jednostkowym. W przeciwieństwie do tego Falkiewicz argumentuje na rzecz tezy o rzeczywistym istnieniu bytów ogólnych takich jak klasa, naród czy cywilizacja. W swoich rozważaniach autor szkicuje koncepcję człowieka, jaką można odnaleźć w tekstach Witolda Gombrowicza, gdzie społeczna całość wyłania się jako prawdziwie istniejąca siła mająca wpływ na działania jednostki.