Adaptacja wielkopolskich gmin do ekstremalnych zdarzeń pogodowych w świetle koncepcji elastyczności (resilience)

Abstract

Praca, wpisując się w nurt socjologii katastrof, polskim (max 1400 znaków) skupia się na zjawisku ekstremalnych zdarzeń pogodowych, przyglądając się sposobom, w jaki lokalne systemy społeczno-ekologiczne - gminy - radzą sobie z zagrożeniem, jak i konsekwencjami wystąpienia tychże ekstremów. Gminy stanowią przestrzeń najbardziej narażoną na skutki zdarzeń, ale też najbardziej zaangażowaną w związane z ekstremami działania. Badanie koncentruje się zarówno na pewnych procedurach i działaniach w związku z zagrożeniem intensywnymi zjawiskami meteorologicznymi, ale też eksploatując koncepcję elastyczności (resilience), zwraca uwagę na funkcjonalny kontekst zdarzeń meteorologicznych, dzięki którym systemy społeczne modyfikują swój potencjał do działania w związku z konsekwencjami ekstremalnych zjawiskpogodowych. Cel, jaki jest stawiany 't' niniejszej pracy, to analiza sposobów funkcjonowania wybranych gmin w Wielkopolsce w obszarze zarządzania ryzykiem związanym z ekstremalnymi zdarzeniami pogodowymi, wskazanie typów elastyczności lokalnych systemów i określenie, jakie układy typów elastyczności dają się stwierdzić w tych gminach. W badaniu wykorzystano dane statystyczne dotyczące interwencji PSP w Wielkopolsce w latach 2010-2016, dane meteorologiczne, a także zrealizowano 40 wywiadów pogłębionych z przedstawicielami lokalnych systemów zarządzania ryzykiem związanym z ekstremalnymi zdarzeniami pogodowymi w ośmiu wielkopolskich gminach.