Małe formy narracyjne w przestrzeni genologicznej (Literatura polska 1945-1989)

Abstract

Celem pracy jest opisanie autonomicznych małych form narracyjnych powstałych w literaturze polskiej w latach 1945-1989 w kontekście genologicznym. Interpretacja próz autorstwa m.in. Białoszewskiego, Iłłakowiczówny, Kołakowskiego, Kuncewiczowej, Nałkowskiej, Nowaka, Mrożka udowadnia, że formy takie jak anegdota, baśń, bajka, charakter, obrazek, portret, przypowieść stanowią istotną przestrzeń architekstualnych odniesień, jak za Genette’em oraz Balbusem i Nyczem rozumiem funkcjonowanie gatunkowości we współczesnej literaturze. Ponieważ stosunek do tradycji genologicznej w omawianych utworach jest bardzo zróżnicowany (od afirmacji po krytykę) możliwe było także wnioskowanie na ich podstawie o przemianach kulturowych. The author describes autonomic short narratives written in polish literature between 1945 and 1989 in the genological aspect. The genre’s existence is understood in this thesis as architextual references in relation to the theories of Genette, Balbus and Nycz. Intrepretation of works by Białoszewski, Iłłakowiczówna, Kołakowski, Kuncewiczowa, Nałkowska, Nowak, Mrożek, proves that such forms as anecdote, fairy-tale, character, portray, parable, sketch present an important space of architextual references. Attitudes to genre’s tradition are so diverse (from affirmation to critique) that it is possible, due to the genological allusions, to infer about cultural changes.