Rekonfiguracja w poetyce powieściowej Wiktora Pielewina. Solipsyzm - język - historia

Abstract

Wiktor Pielewin to jeden z najwybitniejszych prozaików we współczesnej literaturze rosyjskiej. Jego utwory cieszą się ogromną popularnością zarówno wśród profesjonalnych krytyków, jak i miłośników literatury na całym świecie. Celem niniejszej rozprawy jest odnalezienie kluczowych elementów poetyki powieści Pielewina. Autor rozprawy zdecydował się zastosować kategorię rekonfiguracji, która ukazuje złożoność współzależności różnych tekstów rosyjskiego pisarza. Przeprowadzona analiza trzech dominujących aspektów tej intertekstualnej sieci – solipsyzmu, języka i historii – odkryła bogactwo nowych znaczeń. Ponadto pojęcie rekonfiguracji okazało się interesujące w kontekście przyszłych badań innych utworów. Viktor Pelevin is one of the most outstanding novelists in contemporary Russian literature. His works are popular with both professional critics and ordinary readers in the whole world. The present thesis aims at finding the key characteristics of Pelevin’s poetics. Therefore, the author has decided to employ the notion of reconfiguration, which depicts the complexity of interrelations between the Russian writer’s novels. The conducted analysis of three dominant aspects of this intertextual network – the motifs of solipsism, language and history – has revealed a new universe of meanings. Thus, the approach taken in relation to the analyzed material has proven legitimate. Moreover, it should be emphasized that reconfiguration has appeared to be a universal tool for exploring the works of other writers as well. Виктор Пелевин – это один из выдающихся прозаиков в современной русской литературе. Его произведения попьзуются большой популярностью как среди профессиональных критиков, так и любетелей литературы во всем мире. Целью нынешней диссертации было выявление ключевых характеристик поэтики Пелевина. Поэтому автор использовал понятие реконфигурации, которое указывает на сложность интертекстуальных взаимоотношений в ткани пелевинских романов. Анализ трех доминирующих аспектов этой интертекстуальной сети – солипсизма, языка и истории – открыл ее на целый космос новых смыслов. Итак, исследовательский подход, примененный в диссертации, оказался легитимным. К тому же реконфигурация может явиться универсальным инструментом при интерпретации произведений других авторов.