Hybrydowość granic Unii Europejskiej w środowisku międzynarodowym

Abstract

Granica jest kluczowym elementem strategii bezpieczeństwa państwa. UE jako podmiot stosunków międzynarodowych przyczyniła się do jakościowej zmiany istoty granic państwowych. Z jednej strony uwzględnia jej funkcję porządkowania dwóch systemów prawnych na poziomie suwerennych państw, a z drugiej „odrywa” granicę od jej jedynie terytorialnego wymiaru, wyznaczającego zakres owej suwerenności, i umieszcza w przestrzeni, gdzie zachodzi synteza interakcji między różnymi podmiotami stosunków międzynarodowych. Idea funkcjonowania granic Unii Europejskiej wpasowuje się w koncepcję hybrydowej struktury samej Unii. Jest unikalnym bytem w kategorii prawa międzynarodowego, nie mając swojego odpowiednika w żadnej innej aktualnej strukturze integracyjnej. Granice UE są hybrydową formą tradycyjnie rozumianego określenia granicy w odniesieniu do państwa, cechuje je niejednorodność i zmienność funkcjonalna oraz wysoka wrażliwość na turbulencje środowiska międzynarodowego.The border is a key element in the security strategy of the state. The EU as an entity of international relations has contributed to a qualitative change in the essence of state borders. On the one hand, it takes into account the role of border in organizing the legal systems of sovereign states, and on the other “detaches” borders from their territorial dimension. The idea of borders within the European Union matches with the concept of the hybrid structure of the EU itself. They are a unique phenomenon in international law with no equivalent in any other current integrating structure. EU borders are a hybrid form of their traditional perception form the state perspective and they are characterized by heterogeneity, variability and high sensitivity to the turbulence of the international environment.