Rozbieżność między temperamentem rzeczywistym a oczekiwanym dziecka upośledzonego umysłowo i jej związek z sytuacją stresową matki

Abstract

Akceptacja dziecka upośledzonego umysłowo, przez matkę ma duże znaczenie dla jej dobrostanu psychicznego i prawidłowego procesu rewalidacji dziecka. Wartość interakcji dziecko-opiekun (matka), pozostaje pod dużym wpływem czynników osobowościowych dziecka, wśród których temperament odgrywa szczególną rolę. Artykuł opisuje badania, które są próbą odpowiedzi na pytanie o związek, braku dopasowania pomiędzy oczekiwaniami matki dziecka upośledzonego umysłowo, w zakresie stylu zachowania tego dziecka, a jego rzeczywistym sposobem zachowania, z jej sytuacją życiową interpretowaną w kategoriach stresu. W badaniu uczestniczyły matki dzieci upośledzonych w stopniu umiarkowanym i znacznym, w wieku 18-25 lat