Subiektywność podmiotu z perspektywy kulturoznawczej

Abstract

W artykule rozważam problem granic subiektywności poznającego podmiotu w ramach relacji: jednostka–społeczeństwo (kultura). Przyjmując założenia społeczno-regulacyjnej koncepcji kultury, przesądzam, że zachowanie odpowiednich proporcji w ramach tej relacji stanowi niezbędny warunek uczestniczenia przez poszczególne jednostki ludzkie w kulturze. Tytułowy problem rozpatruję w odniesieniu do fenomenologii Husserla i jej wersji Ingardenowskiej.

In this article, I consider the problem of the limits of the subjectivity of the cognizing subject within the relationship between the individual and society (culture). Adopting the assumptions of the socio-regulatory concept of culture, I assume that maintaining appropriate proportions within this relationship is a necessary condition for individual human participation in culture. I examine the titular problem in relation to Husserl’s phenomenology and its Ingardenian version.