Dylematy wprowadzenia euro w Polsce przez pryzmat polityczny i gospodarczy

Abstract

Problem przystąpienia Polski do strefy euro jest ponadczasowy, ważny nie tylko w kwestiach gospodarczych i politycznych, ale przede wszystkim cywilizacyjnych. Nasz kraj po upadku komunizmu opowiedział się za włączeniem do struktur europejskich (NATO i Unia Europejska). Była w tym wyborze zgoda elit politycznych, podporządkowano temu całą polską politykę wewnętrzną i zagraniczną. Cel został osiągnięty w latach 1999–2004. Wydawać by się mogło, że po osiągnięciu tego sukcesu państwo polskie dalej będzie się integrować z Zachodem, wpisywać się w krąg cywilizacji zachodnioeuropejskiej. To jedyna droga wyjścia z peryferii i zajęcia miejsca w centrum Europy i zachodniej cywilizacji, do czego Polska dążyła bezskutecznie przez kilkaset lat. Tymczasem okazało się, że większość elit politycznych z koniunkturalnych i doraźnych pobudek zmieniła w tej fundamentalnej sprawie zdanie. Jest to bardzo niebezpieczny trend polityczny, ponieważ możemy być w najbliższej przyszłości jako państwo, ale również społeczeństwo zmarginalizowani jako peryferie w przestrzeni europejskiej. Euro to nie tylko wspólna waluta, ale gwarant stałego miejsca w centrum Europy co mogłoby zapewnić Polsce bezpieczny byt, stabilność gospodarczą obecnie i w przyszłości, wyzwolenie się od przeszłości wschodnioeuropejskiej.The issue of Poland’s accession to the eurozone is universal and crucial both in economic and political terms, as well as with reference to civilizational processes. After the collapse of communism, Poland opted to join European structures (NATO and the European Union). This choice was concordantly made by the political elite, and the entire internal and foreign policy of Poland was aimed at these goals, which were eventually achieved in 1999–2004. It might seem that having succeeded there, Poland would continue to integrate with the West and become a part of Western European civilization. This is the only way to escape the peripheries and take a central position in Europe and western civilization, something Poland has unavailingly endeavored to achieve for centuries. It has turned out, however, that on account of opportunistic and short-term gains the majority of the political elite have changed their standpoint on this fundamental issue. This political trend is quite dangerous as it may result in the Polish state and society being marginalized on the peripheries of European circles. The euro is more than a single currency, it is also a guarantee of Poland’s permanent position in the center of Europe, that could ensure secure its existence, its present and future economic stability, and liberation from its Eastern European past.