Najwyższe walory środowiska przyrodniczego i kulturowego gminy Rokietnica a proces planowania i zagospodarowania przestrzennego

Abstract

Waloryzacja środowiska przyrodniczego i kulturowego obszarów gmin wskazuje najbardziej wartościowe obszary, dla których należy utrzymać priorytet funkcji środowiskowej (ekologicznej, kulturowej) lub dążyć do objęcia ich ustawowymi formami ochrony. Wyniki waloryzacji czy powstające na jej podstawie formy ochrony środowiska przyrodniczego i dziedzictwa kulturowego nie są gwarantem nienaruszalności tych terenów ze względu na znaczną presję działań inwestycyjnych. W publikacji podjęto próbę ukazania wyników waloryzacji gminy Rokietnica oraz kilku przykładów nieuwzględnienia jej ustaleń, prowadzących do poważnych konfliktów środowiskowych. Dla potrzeb opracowywanej w 2001 roku Strategii społeczno-gospodarczego rozwoju gminy Rokietnica wykonano waloryzację środowiska przyrodniczego i kulturowego, dającą podział przestrzeni gminy na obszary zróżnicowane pod względem poziomu wartości środowiska przyrodniczego jak i kulturowego. Informacja te, o znaczeniu strategicznym, miały dać solidne podstawy prowadzenia polityki zrównoważonego rozwoju na terenie gminy Rokietnica. Waloryzacja przyrodniczo-kulturowa gminy Rokietnica przeprowadzona została w oparciu o następujące elementy środowiska przyrodniczego: abiotycznego – rzeźbę terenu (krawędzie dolin, spadki terenu, zagłębienia bezodpływowe), wody powierzchniowe i głębokość zalegania pierwszego poziomu wód podziemnych, jakość gleb, biotycznego – rodzaj użytkowania terenu (użytki zielone, lasy, grunty orne), roślinność, zwierzęta, i dziedzictwa kulturowego – stanowiska archeologiczne, zabytki architektury i parki podworskie.