Wykładnia prounijna w orzecznictwie naczelnych organów władzy sądowniczej

Abstract

Przedmiotem niniejszej pracy doktorskiej jest stosunkowo nowe zjawisko w polskim prawie, jakim jest wykładnia prawa krajowego w zgodzie z prawem unijnym. Praca opiera się przede wszystkim na analizie orzecznictwa naczelnych organów władzy sądownictwem w Polsce, czyli Trybunału Konstytucyjnego, Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego. W pracy przedstawiłem własną propozycją dotyczącą wykładni prounijnej sformułowaną na podstawie badań przeprowadzonych we wcześniejszych rozdziałach. Głównym celem pracy było ustalenie, czy na skutek pojawienia się obowiązku wykładni prounijnej doszło do zmiany w koncepcjach i praktyce dokonywania wykładni prawa w Polsce. Zmiana taka dokonała się na kilku płaszczyznach. Interpretacja postrzegana jest jako zadanie stawiane przed interpretatorem, od którego oczekuje się kreatywności i elastyczności. Należy zwrócić uwagę na większe niż dotychczas znaczenie pozajęzykowych reguł wykładni, co wskazuje na wpływ metod interpretacji stosowanych przez Trybunału Sprawiedliwości. Nowością z punktu widzenia polskiej teorii prawa jest podporządkowanie procesu interpretacji określonej funkcji - w tym wypadku zapewnieniu skuteczności prawa unijnego.